Konturatu gabe, gidabaimena iraungita daukat eta atzerritik nola berriztatu pentsatzen nenbilela, poloniarrak etorri zaizkit burura.
Zuek ere hizketan zeri buruz ari naizen ulertu ahal izateko, datu batzuk eman beharko dizkizuet lehenengo: 2004an Polonia Europar Batasunean sartu zen; Irlandak, Suediak eta Erresuma Batuak poloniarrei mugak zabaldu zizkieten urte berean. 2007rako 250.000 poloniar bizi ziren Irlandan.
2004an Polonia Europar Batasunean sartu zen; Irlandak, Suediak eta Erresuma Batuak poloniarrei mugak zabaldu zizkieten urte berean
7 milioi biztanle ditu Irlandak, errepublika eta iparraldea kontuan hartuta. Poloniari mugak zabaltzeak aldaketa dezente ekarri zituen; poloniera hirugarren hizkuntza erabiliena bilakatu zen eta dendak janari poloniarra saltzen hasi ziren, adibidez. Nire ikuspuntu egozentrikotik, poloniarren perretxikoekiko zaletasun amorratua da alderik txarrena.
Zer zerikusi du gidabaimenak horrekin guztiarekin? Bada, 250.000 poloniar horien artean gidari txar bat etorri zela, Prawo Jazdy. Prawok 50 trafiko-delitu baino gehiago zeuzkan bere izenean Irlandan, eta ezin zuten atxilotu. 2007an, An Garda Síochának (Irlandar Errepublikako poliziak) trafikoko polizia guztiei zirkular baten bidez adierazi zien Prawo Jazdy gidabaimena dela polonieraz, eta ez izen-abizen parea. Nolako barreak egingo zituzten poloniarrek hedabideetan agertu zenean.
2008ko krisiaren ondoren, poloniar askok Irlandatik alde egin zuten. Beste askok hemen jarraitzen dutela agerikoa da: dendetan Europa ekialdeko janaria saltzen jarraitzen dute, eta udazkenean basoan poloniera entzuten denean, otarra arinarekin itzultzen gara etxera.